دی‌ماه خونین تحت «تاریکی دیجیتال»؛ قطع سراسری اینترنت و زنگ خطر قتل‌عام در ایران

در حالی که اعتراضات سراسری در ایران وارد سیزدهمین روز خود شده است، گزارش‌های دریافتی از مراجع حقوق بشری و پایشگران اینترنت نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی با قطع کامل و سیستماتیک اینترنت، کشور را در یک «تاریکی مطلق اطلاعاتی» فرو برده است. ناظران بین‌المللی هشدار می‌دهند که این اقدام، مقدمه‌ای برای تکرار سناریوی سرکوب خونین آبان ۹۸ و کشتار معترضان دور از چشم جهانیان است.

دی‌ماه خونین تحت تاریکی دیجیتال؛ قطع سراسری اینترنت و زنگ خطر قتل‌عام در ایران

از شامگاه ۱۸ دی‌ماه، دسترسی شهروندان در اکثر استان‌ها به شبکه جهانی اینترنت به‌طور کامل قطع شده است. موسسه نت‌بلاک تأیید کرده که ترافیک اینترنت ایران به کمتر از ۱۰ درصد رسیده و این قطعی ۳۶ ساعت است که به‌صورت مداوم ادامه دارد. کارشناسان امنیت سایبری این سطح از اختلال را «بی‌سابقه و بسیار پیچیده» توصیف کرده‌اند؛ چرا که برخلاف دوره‌های قبل، حتی بسیاری از وی‌پی‌ان‌های پیشرفته نیز از کار افتاده‌اند.

افزایش نگران‌کننده آمار جان‌باختگان

سازمان حقوق بشر ایران گزارش داده است که تا امروز، دست‌کم ۵۱ نفر از جمله ۹ کودک در جریان این اعتراضات جان خود را از دست داده‌اند. با این حال، به دلیل قطع ارتباطات، بیم آن می‌رود که آمار واقعی بسیار فراتر از ارقام رسمی باشد.

  • بیشترین تلفات: گزارش‌ها از درگیری‌های شدید در تهران، اصفهان، شیراز و مناطق کردنشین حکایت دارد.
  • استفاده از سلاح جنگی: عفو بین‌الملل هشدار داده است که نیروهای امنیتی با سوءاستفاده از قطع اینترنت، از «نیروی مرگبار» و سلاح‌های جنگی علیه تجمعات مسالمت‌آمیز استفاده می‌کنند.

واکنش‌های بین‌المللی: «جهان نباید سکوت کند»

شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، با هشدار نسبت به احتمال وقوع یک «قتل‌عام زیر سایه خاموشی ارتباطات»، از جامعه جهانی خواست تا برای برقراری اینترنت آزاد در ایران اقدام فوری انجام دهند. همچنین سازمان آرتیکل ۱۹ قطع اینترنت را نقض آشکار حقوق بشر و ابزاری برای پنهان‌کردن جنایات جنگی توصیف کرده است.

چشم‌انداز بحران

تجربه نشان داده است که هرگاه جمهوری اسلامی دست به قطع سراسری اینترنت می‌زند، میزان خشونت در خیابان‌ها به شکلی تصاعدی افزایش می‌یابد. در حالی که نرخ تورم بی‌سابقه و سقوط ارزش پول ملی جرقه‌های اولیه این خیزش را زدند، اکنون مطالبات معترضان به لایه‌های عمیق سیاسی رسیده و ماشین سرکوب حکومتی نیز به نظر می‌رسد برای مقابله نهایی، تمام ابزارهای ارتباطی را از کار انداخته است.